- INSPIRE 2013 / METAMORPHOSIS, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 2013 - Ιανουάριος 2014 (κατάλογος), ιδιοκτησία Μουσείου
- INSPIRE 2013 / METAMORPHOSIS, Macedonian Museum of Contemporary Art, Thessaloniki, November 2013 - January 2014 (catalogue), property of the Museum
|
|
'Life - Time', Σφραγίδες σε χαρτί, 150Χ100cm, 2013 / Stamps on paper, 150Χ100cm, 2013 Λεπτομέρεια / Detail
Ο χρόνοs μου είναι μνήμη μου: απώτερη ή πρόσφατη, ακατέργαστη ή αδρανήs, μορφοποιημένη ή άτακτη. Το χάοs των αριθμών που εκπροσωπούν το χρόνο, αποδυναμώνει τελικά το ίδιο το χάοs.
Έτη, μήνεs, μέρεs, συντεταγμένα σε αριθμητικέs σειρέs πλημμυρίζουν την τομή ενόs εγκεφάλου.
Η φόρμα που τιs οριοθετεί στην ουσία είναι ψευδήs. Κάθε οριοθέτηση του χρόνου αντιφάσκει στην ίδια του την ουσία.
Το Παρόν, ο χρόνοs δημιουργίαs του έργου, φέρει μέσα του το παρελθόν ωs αίσθηση, ωs αφετηρία υπονοεί το μέλλον.
Η «ύπαρξη» έτσι, χρονικά αδιαμφισβήτητη και υποκειμενικά βιωμένη, εμφανίζει μόνο μια πλευρά τηs μέσα από την αριθμητική – χρονολογική ακολουθία. Καθιστά ορατή την περατότητα τηs συνθηκολόγησηs αναφορικά με την παρουσία μαs στον κόσμο, ίδια για τον καθένα μαs, όσο και διαφορετική. Διαμορφώνει καθημερινά, εντέλει, τη μοναδικότητά μαs συνειδητά η ασυνείδητα.
Με αυτόν τον τρόπο θέλησα να πλαισιώσω την θεματική τηs ομάδαs μου (του Peter Kogler) που αφορούσε στην μεταφορά τηs προσωπικήs καταγραφήs τηs ζωήs μας στον θεατή.
---------------------------------------------------------------------------------------------
My time is my memory: distant or recent, raw or inactive, formatted or in disorder. The chaos of numbers representing time, eventually weakens the chaos itself. Years, months, days, written in numerical series overflows the section of a brain.
The form that defines them is essentially false. Each definition of time contradicts its own essence. The Present, the creation time of the artwork, brings in the past as a feeling, as a starting point implies the future.
So, 'existence' timely indisputable and subjectively lived, shows only one side through the arithmetic - chronological sequence. Makes visible the permeability of capitulation regarding our presence in the world, same for everyone, and different at the same time. It, ultimately, forms daily, our uniqueness consciously or unconsciously.
In this way I wanted to participate in the project of my team (of Peter Kogler) in order to communicate the personal record of our lives to the viewer.
Έτη, μήνεs, μέρεs, συντεταγμένα σε αριθμητικέs σειρέs πλημμυρίζουν την τομή ενόs εγκεφάλου.
Η φόρμα που τιs οριοθετεί στην ουσία είναι ψευδήs. Κάθε οριοθέτηση του χρόνου αντιφάσκει στην ίδια του την ουσία.
Το Παρόν, ο χρόνοs δημιουργίαs του έργου, φέρει μέσα του το παρελθόν ωs αίσθηση, ωs αφετηρία υπονοεί το μέλλον.
Η «ύπαρξη» έτσι, χρονικά αδιαμφισβήτητη και υποκειμενικά βιωμένη, εμφανίζει μόνο μια πλευρά τηs μέσα από την αριθμητική – χρονολογική ακολουθία. Καθιστά ορατή την περατότητα τηs συνθηκολόγησηs αναφορικά με την παρουσία μαs στον κόσμο, ίδια για τον καθένα μαs, όσο και διαφορετική. Διαμορφώνει καθημερινά, εντέλει, τη μοναδικότητά μαs συνειδητά η ασυνείδητα.
Με αυτόν τον τρόπο θέλησα να πλαισιώσω την θεματική τηs ομάδαs μου (του Peter Kogler) που αφορούσε στην μεταφορά τηs προσωπικήs καταγραφήs τηs ζωήs μας στον θεατή.
---------------------------------------------------------------------------------------------
My time is my memory: distant or recent, raw or inactive, formatted or in disorder. The chaos of numbers representing time, eventually weakens the chaos itself. Years, months, days, written in numerical series overflows the section of a brain.
The form that defines them is essentially false. Each definition of time contradicts its own essence. The Present, the creation time of the artwork, brings in the past as a feeling, as a starting point implies the future.
So, 'existence' timely indisputable and subjectively lived, shows only one side through the arithmetic - chronological sequence. Makes visible the permeability of capitulation regarding our presence in the world, same for everyone, and different at the same time. It, ultimately, forms daily, our uniqueness consciously or unconsciously.
In this way I wanted to participate in the project of my team (of Peter Kogler) in order to communicate the personal record of our lives to the viewer.
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη, 2013 - Macedonian Museum of Contemporary Art, Thessaloniki, 2013
